Hikmet Sözleri (#15944)

BÜTÜN İYİLİKLERİN KÖKÜ 
*(Hikmet Sözleri)


Yüceler Yücesi Tanrı O’dur!

Bütün iyiliklerin kökü; Tanrı’ya güvenmek, buyruğuna boyun eğmek ve razı olduğuna razı olmaktır.

Hikmetin kökü; zikri aziz olan Tanrı’dan korkmak, güç ve öcünden çekinmek, adalet ve hükmü karşısında titremektir.

Dinin başı; Tanrı katından ineni ikrar edip yüce Kitabında emrettiklerine uymaktır.

İzzetin kökü; kulun Tanrı tarafından verilen rızka kanaat edip kendisi için takdir olunanla yetinmesidir.

Sevginin kökü; kulun Sevgili’ye yönelip O’ndan başkasına arka çevirmesi ve Mevla’sının isteğinden başka bir isteği olmamasıdır.

Gerçek zikir; Anılan’ı anıp ötesini unutmaktır.

Tevekkülün başı; kişinin dünyada bir iş güçle meşgul olup geçimini sağlaması ve Tanrı’ya sımsıkı yapışıp gözünün ancak Mevla’sının fazlında olmasıdır. Çünkü kulun işleri hep O’nun elindedir.

Feragatin başı; Tanrı’nın yönüne yönelmek, O’na gelmek, O’na bakmak, önünde tanıklık etmektir.

Anlayışın başı; fakirliği itiraf edip Sultan, Aziz ve Dilediğini Yapan olan Tanrı’nın iradesine seve seve boyun eğmektir.

Güç ve cesaretin başı; Tanrı Sözü’nü yüceltip O’nun sevgisinde sebattır.

İhsanın başı; kulun Tanrı’nın verdiği nimeti gizlememesi, her zaman ve her bir halde şükretmesidir.

İmanın başı; sözde azalıp işte çoğalmaktır. Sözü işinden çok olanın, yokluğu varlığından ve ölümü kalımından iyidir.
Esenliğin kökü; susmak, akıbete bakmak ve dünyadan vazgeçmektir.

Yüce gönüllülüğün başı; kişinin kendisine, ailesine ve din kardeşleri arasındaki yoksullara bakmasıdır.

Servetin başı; Benim sevgimdir. Beni seven her şeyin sahibidir; Beni sevmeyen ise gerçekte fakir ve muhtaçtır. Bu, yüce ve nurlu Parmağın yazdığı şeydir.

Bütün kötülüklerin kökü; kulun Mevla’sından gafil kalıp nefsinin isteklerine rağbet göster-mesidir.

En yakıcı ateş; Tanrı ayetlerini yalanlamak, O’nun katından inenle savaşmak, O’nu inkâr etmek ve O’nun karşısında kibirlenmektir. 

Bütün bilgilerin kökü; ulular ulusu olan Tanrı’yı tanımaktır; bu ise ancak O’nun nefsinin Mazharını tanımakla olur.

Zilletin başı; Rahman’ın gölgesinden çıkıp, şeytanın gölgesine girmektir.

Küfrün başı; Tanrı’ya ortak koşmak, O’ndan başkasına bel bağlamak, Yargılarından kaçmaktır.

Hüsranın kökü; nefsini tanımadan bu dünyadan göçüp giden içindir.

Senin için bütün bu söylediklerimizin başı; insaftır. İnsaf, kişinin kuruntu ve taklidi bırak-ması, Tanrı’nın yapıp meydana getirdiği şeyleri teklik gözüyle görmesi ve her şeye keskin bir bakışla bakmasıdır.

İşte sana böyle öğrettik ve Hikmet Sözleri’ni böylece açıkladık. Öyle ki Rabbin Allah’a şükredesin ve tüm insanlar arasında övünesin.

-Bahá'u'lláh
-----------------------

